François glorieux
Van KORTRIJK tot wereldpodium
François Glorieux (°1932) begon zijn muzikale tocht op jonge leeftijd. Als kleine jongen vond hij al snel zijn weg naar de piano. Hij improviseerde op het instrument en schreef zijn eerste composities. Op zeventienjarige leeftijd verliet Glorieux zijn geboortestad Kortrijk en trok naar Gent om daar aan het Conservatorium zijn muziekstudies verder te zetten. Daar volgde hij lessen piano bij Marcel Gazelle en compositie bij George Lonque.
Na zijn pianostudies in Gent en in Parijs bij Yves Nat bouwde hij een indrukwekkende internationale carrière uit. Als pianist trad hij wereldwijd op als solist met gerenommeerde orkesten en dirigenten, waaronder André Cluytens.
Vanaf 1977 was hij docent kamermuziek aan het Koninklijk Conservatorium van Gent. Daarnaast was hij gastprofessor aan Yale University in de Verenigde Staten en directeur van de Internationale Piano Meesterclass in Antwerpen.
Glorieux richtte verschillende ensembles op, waaronder het François Glorieux Brass and Percussion Orchestra (1979) en het Revivat Scaldis Chamber Orchestra. Zijn muzikale focus lag vooral op composities voor koperblazers en slagwerk, zonder daarbij zijn passie voor piano uit het oog te verliezen. Verschillende delen uit zijn reeks Panoply for Brass werden opgenomen door het Britse Locke Brass Consort.
In 1962 componeerde hij Movements voor het Ballet van de XXste Eeuw in opdracht van Maurice Béjart. Twee jaar later werd de integrale versie uitgevoerd door het Nationaal Orkest van België onder leiding van André Cluytens in het Paleis voor Schone Kunsten, met Glorieux zelf aan de piano. Het werk voor piano, koperblazers en uitgebreide slagwerksectie kenmerkt zich door de gelijkwaardige rol van alle uitvoerders.
Naast het Ballet van de XXste Eeuw werkte Glorieux samen met vooraanstaande dansgezelschappen zoals het Koninklijk Ballet van Vlaanderen, het Nederlands Danstheater in Den Haag en Het Nationale Ballet in Amsterdam.
In 1989 reisde hij naar Los Angeles voor een ontmoeting met Michael Jackson, aan wie hij zijn klassieke interpretaties van bekende MJ-hits liet horen. Wat oorspronkelijk een kort gesprek van enkele minuten zou worden, groeide uit tot een urenlange ontmoeting over muziek. Een door Jackson gesigneerde foto werd later gebruikt als platenhoes.
Als dirigent werkte Glorieux samen met orkesten over de hele wereld, waaronder de Stan Kenton Band (VS), het Locke Brass Consort of London, het BBC Radio Orchestra, de New Tokyo Symphony, het Kiev Chamber Orchestra en het Mainzer Kammerorchester. Als pianosolist trad hij onder meer op met het Orkest van RIAS Berlin, het Münchner Rundfunkorchester, de Hamburger Symphoniker, het Orchestre Colonne in Parijs en het Orchestre de la Suisse Romande in Genève.
Zijn omvangrijke oeuvre telt meer dan 300 composities.
Tot op hoge leeftijd bleef François Glorieux artistiek actief. Hij componeerde verder, trad op met zijn soloprogramma Een avond met Glorieux, dirigeerde het VRO Radio Brass en werkte in Praag aan een cd met composities geïnspireerd door de stad.
Ter gelegenheid van zijn 75ste verjaardag werden in 2007 verschillende jubileumconcerten georganiseerd, waaronder een galaconcert in Flagey voor toenmalig minister van Cultuur Bert Anciaux, waar Glorieux het VRO dirigeerde in uitvoeringen van zijn eigen symfonische werken.
François Glorieux overleed in 2023 op 91-jarige leeftijd, maar laat een bijzonder rijk en internationaal gewaardeerd muzikaal erfgoed na.
Bronnen:
tekst: uit bronmateriaal wikipedia en Klassiek Centraal
foto: CC Berchem
